for Journals by Title or ISSN
for Articles by Keywords
help
Similar Journals
Journal Cover
Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska, sectio FF – Philologiae
Number of Followers: 0  

  This is an Open Access Journal Open Access journal
ISSN (Print) 0239-426X - ISSN (Online) 2449-853X
Published by Wydawnictwo UMCS Homepage  [25 journals]
  • Strona tytułowa wraz ze spisem treści

    • Authors: Redaktor Naukowy
      Pages: 3 - 6
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.3-6
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • Magia, duchy i głosy w wybranych utworach Josepha Conrada.

    • Authors: Agata Łukasiewicz
      Pages: 9 - 18
      Abstract: Niniejszy artykuł bada istotę magii, duchów i głosów w wybranych utworach Josepha Conrada, który niejednokrotnie czerpie inspiracje z nadnaturalnych zdarzeń – motywu często deprecjonowanego przez samego pisarza. W swoim dorobku artystycznym angielski autor  stworzył wiele złożonych osobliwości będących wyzwaniem w procesie interpretacji. Dlatego też główny cel artykułu sprowadza się do przedstawienia funkcji magii i zjaw w tekstach Conrada oraz  zobrazowania konkretnych tendencji i zależności w odniesieniu do  przedmiotu badań. Analiza umożliwia ukazanie podobieństw i różnic między różnorodnymi formami magii i istotami spirytualnymi  zaprezentowanymi w poszczególnych tekstach, jak również zarysowanie klasyfikacji omówionych zjawisk, które odzwierciedlają wielowymiarowy charakter artystycznego stylu Conrada.
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.9-18
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • Glosa do orfeistów (na marginesie wiersza Rośliny Kazimierza
           Wierzyńskiego)

    • Authors: Jakub Osiński
      Pages: 19 - 30
      Abstract: Artykuł został poświęcony interpretacji wiersza Kazimierza Wierzyńskiego (1894–1969) pt. Rośliny z tomu Korzec maku (1951). Autor starał się ukazać inny sposób wykorzystania przez poetę mitu orfickiego niż te dotychczas omówione przez badaczy. W tym celu przeprowadził dokładną analizę utworu, w której uwzględnił budowę wiersza oraz konteksty biograficzne, historyczne i literackie. Rozważania potwierdziły, że wśród utworów Wierzyńskiego zawierających motywy orfickie Rośliny zajmują miejsce osobne, a przy tym odzwierciedlają ważne stadium rozwoju powojennej twórczości poetyckiej tego autora.
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.19-30
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • Czas utracony - czas odzyskany - czas osobny. Szkic o pisarstwie
           Róży Ostrowskiej

    • Authors: Maria Jolanta Olszewska
      Pages: 31 - 43
      Abstract: Celem niniejszego artykułu jest interpretacja dwu powieści Róży Ostrowskiej (1926–1975). Wyspa (1960) i nieukończony, wydany pośmiertnie Mój czas osobny (1977) zajmują ważne miejsce w polskiej literaturze lat 50. i 60. XX wieku. Akcja tych powieści  rozgrywa się w dwóch czasoprzestrzeniach – współcześnie na  Kaszubach i w przeszłości na Wileńszczyźnie. Dla pisarki są to  znaczące „miejsca autobiograficzne”. W budowie fabuły i kreacji  bohaterów Ostrowska wykorzystała własne doświadczenia życiowe, które stają się pretekstem do podjęcia ważnych zagadnień  dotyczących ludzkiej egzystencji (życia, przemijania, miłości, śmierci) i tożsamości. Pisarstwo to bazuje zatem na autobiografzmie i  autofkcji. W omawiane powieści wpisana jest filozofia  człowieczeństwa. Za podstawowy klucz do odczytania obydwu  utworów należy uznać czas – osobniczy, interioryzowany, „osobny”, związany z ludzką egzystencją i funkcjonowaniem pamięci. Sposób  działania czasu w tych utworach pozwolił pisarce na wprowadzenie w struktury powieści mitów – miejsca i osobniczego. Analiza prowadzi do ciekawych wniosków. Przede wszystkim: proza Ostrowskiej  okazuje się oryginalną kombinacją autobiografii (a raczej autofikcji) z mitologią, której efektem jest nie tyle uwznioślenie przeszłości czy teraźniejszości, ile kreacja „nekronarracji” podejmowanej jakby z perspektywy pośmiertnej. A zatem Wyspa i Mój czas osobny to nie powieści polityczne, obyczajowe czy psychologiczne, tylko mityczne.
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.31-43
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • Henryk Bereza w świetle uprzedzeń Jana Błońskiego.
           Kulisy pewnego sporu

    • Authors: Andrzej Śnioszek
      Pages: 45 - 59
      Abstract: Niniejszy artykuł porusza wybrane wątki dotyczące nieco  zapomnianego sporu między Janem Błońskim a Henrykiem Berezą. Geneza konfliktu sięga lat 80., kiedy Bereza opisał zjawisko nazwane przez niego „rewolucją artystyczną w prozie”. Głównym celem  zawartych w artykule rozważań jest ukazanie złożonych motywów, jakie powodowały Błońskim, który wystąpił przeciw konceptom krytyczno- i historycznoliterackim Berezy ze szczególną ostrością. Źródeł tych  motywów – na ogół dalekich od kwestii związanych z oceną wartości  samej literatury – można szukać, m.in. w negatywnym stosunku  Błońskiego-inteligenta do pisarzy o pochodzeniu chłopskim i  robotniczym. W drugiej części artykułu metoda Berezy zostaje ukazana – na przykładzie używanego przez niego pojęcia język pierwszy – jako suwerenna wobec czynników pozaliterackich.
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.45-59
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • Archiwistyczny reportaż kryminalny. Retrokryminalna paraliteratura

    • Authors: Rafał Tomasz Szczerbakiewicz
      Pages: 61 - 79
      Abstract: Celem artykułu jest omówienie cech tzw. retrokryminałów, których konwencje nawiązują m.in. do klasycznej międzywojennej powieści kryminalnej czy tzw. powieści milicyjnej z czasów PRL-u. Autor pokazuje, że retrokryminały wykorzystują nostalgiczne i  melancholijne potrzeby czytelników traktujących literaturę popularną jako formę eskapizmu. Ich nieoczekiwaną konkurencją od kilku lat są dziennikarskie reportaże opisujące spektakularne śledztwa i sądowe  procesy kryminalne z dwudziestowiecznych dziejów Polski. Za wzór dla nowego gatunku uznano twórczość nestorki reportażu sądowego Barbary Seidler. Reportaże kryminalne pełnią podobne funkcje  nostalgiczne, które uzupełnia jednak solidna praca archiwistyczna – poszukiwanie rozwiązań zagadek sprzed lat. Są rzetelnymi obrazami dwudziestowiecznego społeczeństwa, które przegląda się w historii skandali i zbrodni, ich społecznym odbiorze i miejskich mitologiach. Autor wskazuje współczesnych twórców tej formy reportażu  (Cezarego Łazrewicza, Łukasza Orbitowskiego, Przemysława  Semczuka, Magdę Omilanowicz), którzy interesująco eksperymentują z formą narracji, raz zbliżając się do konwencji powieściowej, innym razem trzymając się sztywnych reguł kroniki kryminalnej, a czasami uciekając w próby quasi-psychologicznej introwertyzacji reportażu.
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.61-79
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • Literatura (wy)czerpana' Recepcja strategii narracyjnych Andrzeja
           Sapkowskiego

    • Authors: Piotr Łukasz Żołądź
      Pages: 81 - 94
      Abstract: Twórczość Andrzeja Sapkowskiego budziła kontrowersje w zasadzie od początku kariery pisarza, do czego znacząco przyczyniło się wykorzystanie przezeń wywodzącej się z prądów awangardowych techniki narracyjnej zwanej rewritingiem. Strategia pisarska prozaika sprawiła, że niektórzy czytelnicy (tzw. nieprofesjonalni), silnie zakorzenieni w kontekście literatury modernistycznej, tj. wykorzystujący kategorię oryginalności do oceny jakościowej dzieła, nazwali debiut autora Wiedźmina plagiatem. Wydawać by się mogło, że wspomniane kontrowersje można było zneutralizować lub przynajmniej osłabić ich dychotomiczną naturę na gruncie krytyki literackiej, i rzeczywiście częściowo udało się tego dokonać. Okazuje się jednak, że opisanie silnej intertekstualnej relacji między tekstem „pierwotnym” a  „przetworzonym” przysporzyło problemów również krytykom. Celem niniejszego artykułu było przeanalizowanie recepcji strategii  narracyjnych Sapkowskiego na podstawie tekstów  krytycznoliterackich Krzysztofa Uniłowskiego, Anny Misztak oraz Marka Szyjewskiego. Starano się znaleźć odpowiedzi na następujące pytania: czy kategoria oryginalności znajduje zastosowanie w opisie dyskursu, który dotyczy aktu prze-pisania (rewritingu)' czy literaturę popularną, która „pożycza”  motywy, toposy itp. od swojej „wyższej” siostry, można nazywać wyczerpaną tylko dlatego, że chętnie stosuje powtórzenia' na ile powtórzenie pełni ludyczną funkcję w odbiorze tekstu, a na ile (będąc niemal bezpośrednie) utrudnia krytykom „właściwą” interpretację dzieła (dlaczego pozostają oni na intertekstualnej powierzchni odbioru tekstu, wyliczając wyłącznie litanię dzieł przetworzonych w dziele)' Przeprowadzone badania, w których wykorzystano narzędzia historyczno- i teoretycznoliterackie (analizę dyskursu oraz krytykę ideologii) wykazały, iż odwoływanie się do kategorii oryginalności przy opisie postmodernistycznego, (wy)czerpanego dzieła literackiego jest działaniem ideologicznym. Zderzanie wyjątkowości z powtórzeniem służy bowiem na ogół temu, by umieścić dzieło  literackie w miejscu, w którym chce je widzieć krytyk.
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.81-94
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • Mitologemy domu i drogi jako składowe elementy strukturalne kreowania
           obrazów kobiet w ukraińskiej prozie chimerycznej

    • Authors: Наталія Кобилко
      Pages: 95 - 103
      Abstract: Celem artykułu jest określenie roli mitologemów dom i droga w procesie kreowania obrazów kobiet w ukraińskiej prozie chimerycznej. Podstawę materiałową pracy stanowią: powieść-ballada W. Szewczuka Dom na wzgórzu (1983), dylogia W. Zemlaka Stado łabędzi (1971) i Zielone młyny (1976), powieść W. Jaworiwśkiego Spójrz wstecz z jesieni (1979), dylogia B. Miniajły Gwiazdy  i śledzie, Na jasne gwiazdy (1979). Metodą nadrzędną studium jest metoda mitologemów w utworach
      literackich. W pracy wykorzystano elementy metody kulturowo-historycznej oraz tradycyjną metodę kontekstualną. Wyniki badań pozwoliły na sformułowanie następujących wniosków: mitologemy
      domu i drogi najczęściej wiążą się z nadzieją, wiarą, utraconą miłością, oczekiwaniem. Kreując obrazy kobiet, ukraińscy twórcy prozy chimerycznej przypisują im z jednej strony emocjonalność i poznanie intuicyjne, z drugiej zaś cechy maskulinistyczne – odwagę,  samowystarczalność, pewność odnośnie do słuszności obranej drogi.
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.95-103
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • Literatura lęku, literatura nadziei – przemiany wybranych kategorii
           katastrofizmu i postapokaliptyki na przełomie wieku XX i XXI

    • Authors: Karolina Wierel
      Pages: 107 - 120
      Abstract: Głównym celem rozprawy jest wskazanie ewolucji i zróżnicowania strategii narracyjnej w obrębie fantastyki naukowej, ze szczególnym uwzględnieniem twórczości, którą można zakwalifikować jako cosy catastrophe, speculative fiction, dystopia postapokaliptyczna czy ekotopia, wraz z przykładami literackimi i filmowymi. Motywy  katastrofy, końca i apokalipsy stanowią główne punkty konstrukcyjne niniejszej analizy i kierują uwagę na ich wykorzystanie w literaturze fantastycznej, szczególnie z końca wieku XX i początku wieku XXI. W celu zobrazowania przemian, jakim ulegają owe motywy,  przywołano pojęcia takie jak: fantastyka, fantastyka  postapokaliptyczna, katastrofizm, cosy catastrophe, speculative fiction. Odmiany te przedstawiono wraz z przykładami dzieł  przynależących do fantastyki naukowej. Wykorzystano narzędzia oferowane przez hermeneutykę oraz intuicjonizm. Po analizie i interpretacji zgromadzonego materiału zauważono, iż konwencje charakterystyczne dla „gatunków zmąconych” z przełomu wieku XX i XXI są podobne pod względem konstrukcji fabuły do aktualnych dyskursów prowadzonych w obszarze nowej humanistyki, humanistyki
      afirmatywnej czy humanistyki zaangażowanej w kwestie podstawowe dla całej dziedziny, takie jak zdefiniowanie pojęć: człowiek, życie, człowieczeństwo, nie-człowiek. Konwencje katastroficzna i postapokaliptyczna, które bazują na perspektywie stworzenia rzeczywistości odmiennej od tej sprzed katastrofy, uruchamiają obszary wiedzy z dziedziny antropologii kultury, socjologii czy psychologii w celu interpretacji tematów istotnych dla paradygmatów nowej humanistyki końca XX i początków XXI wieku. Zarysowują pejzaż intelektualny i emocjonalny czasu przełomu.</>
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.107-120
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • Odrodzenie przez przemoc' Rodzina amerykańska w serialach Ray Donovan
           i Wielkie kłamstewka

    • Authors: Zbigniew Mazur
      Pages: 121 - 129
      Abstract: Celem pracy jest zbadanie, jak mitologiczny motyw odrodzenia przez przemoc, który Richard Slotkin opisał jako „metaforę nadająca strukturę amerykańskiemu doświadczeniu”, jest wykorzystywany we współczesnej amerykańskiej kulturze popularnej. Artykuł przedstawia obrazy rodziny w dwóch amerykańskich serialach telewizyjnych: serialu kryminalnym Ray Donovan (2013–2018, Showtime) i miniserialu Wielkie kłamstewka (Big Little Lies, HBO, 2017). Analiza narracji w omawianych tekstach filmowych pokazuje, że oba twórczo wykorzystują motyw odrodzenia przez przemoc.
      Chociaż narracje te osadzone są w różnych założeniach ideologicznych i reprezentują inne gatunki telewizyjne, w obydwu najważniejszy temat to przemoc jako główna przyczyna kryzysów w rodzinie.
      Przedstawienie rodziny w serialu Ray Donovan zbudowane jest w obrębie paternalistycznego, neokonserwatywnego dyskursu. Obraz ten opowiada o losach bohatera, który skutecznie zajmuje się wybawianiem z kłopotów przedstawicieli bogatej i niemoralnej elity Los Angeles, ale który nie radzi sobie z rozwiązywaniem problemów swojej dysfunkcjonalnej rodziny. Wielkie kłamstewka to historia pięciu kobiet z północnej Kalifornii należących do ostentacyjnie liberalnej i postępowej elity społecznej. Każda z nich musi się jednak zmierzyć z poważnymi problemami rodzinnymi. Niniejsze badanie dowodzi, że choć narracje w obydwu serialach podporządkowane zostały tematowi odrodzenia przez przemoc, to ich wymowa znacznie się różni. Ray Donovan konsekwentnie pokazuje, jak bezowocne i nieskuteczne jest uciekanie się do przemocy w próbach uratowania rodziny. Narracja w Wielkich kłamstewkach, chociaż osadzona w progresywnym i liberalnym dyskursie, zdaje się wskazywać, że przemoc, jako kara za zło, może prowadzić do katharsis i odrodzenia.
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.121-129
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • Odtworzenie amerykańskiej tradycji noir na przykładzie L.A.
           Confidential

    • Authors: Krzysztof Antoniak
      Pages: 131 - 145
      Abstract: Elementy literatury hard-boiled i filmu noir są obecne we współczesnej literaturze i mediach wizualnych, ale motywy i postacie z klasycznych tekstów noir zostały odkryte na nowo. Artykuł udowadnia, że film L.A. Confidential może być postrzegany jako odtworzenie amerykańskiej tradycji noir, a powieść Jamesa Ellroya zaklasyfikowana jako literatura hard-boiled. Autor analizuje postacie detektywów przedstawione zarówno w książce, jak i w filmie oraz bada dzieło w kontekście  retronoir, skupiając uwagę na postaci femme fatale, roli miasta i sposobie przedstawienia brutalności.
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.131-145
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • „(Nie) trzymaj się ścieżki…” – przekształcenie baśni w
           thriller psychologiczny w grze komputerowej The Path

    • Authors: Dagmara Kottke
      Pages: 147 - 159
      Abstract: Celem artykułu jest próba analizy procesu transformacji baśni w thriller psychologiczny w grze komputerowej The Path. Punkt wyjścia do rozważań stanowi teoria strukturalna Vladimira Proppa, który poddał badaniom tradycyjne baśni, wyodrębniając ich elementy wspólne, takie jak funkcje i role postaci. Rosyjski strukturalista w swojej teorii jako kluczowe elementy opowieści uwypukla bohaterów i ich działania, istotne nie tylko z punktu widzenia teoretyków literatury, ale również badaczy podejmujących refleksję nad grami komputerowymi. Studium wykazuje, że funkcje i role bohaterów tradycyjnych baśni wyróżnione przez Proppa zostają w The Path zdeformowane: gra „schodzi” z wyznaczonej przez strukturę baśni ścieżki, tworząc lukę w gatunkowej przestrzeni, która zostaje wypełniona elementami właściwymi dla thrillera psychologicznego. Odwrócenie i deformacja funkcji oraz roli postaci baśniowych skutkuje przeobrażeniem opowiedzianej w grze historii w thriller. Owo przeobrażenie wydaje się niezwykle płynne dlatego, że baśń i thriller psychologiczny nie są całkowicie odmiennymi, wykluczającymi się gatunkami; przeciwnie – uzupełniają się wzajemnie. Drugi pokazuje i dopowiada to, co pierwszy przemilcza lub zataja.
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.147-159
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • Rola pierwszej damy w sprawowaniu urzędu prezydenta Ukrainy
           (1994–2010)

    • Authors: Olga Krokowska
      Pages: 161 - 171
      Abstract: W artykule przeanalizowano rolę pierwszych dam (Ludmiły Kuczmy oraz Kateryny Juszczenko) w sprawowaniu urzędu prezydenta Ukrainy w latach 1996–2010. Przed rozpoczęciem badań sformułowano pytanie badawcze (czy pierwsze damy mogły wpływać na pozycję prezydenta w systemie politycznym') oraz hipotezę badawczą (pierwsze damy wywierały znaczący wpływ na pozycję prezydenta w systemie  politycznym). Przedział czasowy wybrano ze względu na zachodzące w tym okresie normatywne przekształcenia systemu rządów na Ukrainie z republiki prezydencko-parlamentarnej w parlamentarno-prezydencką. W badaniach posłużono się analizą systemową i komparatystyczną. Przy opracowywaniu artykułu skorzystano ze źródeł książkowych, prasowych i internetowych. Wyniki przeprowadzonych badań pozwalają stwierdzić, iż pozycja prezydenta w dużej mierze jest uzależniona od czynników nienormatywnych, w tym od roli pierwszej damy.
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.161-171
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • Potencjał frazeologiczny sloganów reklamowych

    • Authors: Ольга Яковлева
      Pages: 173 - 181
      Abstract: Artykuł poświęcono sloganom reklamowym jako jednemu ze źródeł nowych jednostek frazeologicznych. Celami badania są przegląd uwarunkowań przejścia sloganów do grupy frazeologizmów reklamowych i analiza specyfiki funkcjonowania sloganów reklamowych we współczesnej prasie rosyjskiej. Materiał źródłowy stanowi autorska kartoteka frazeologizmów zebrana metodą przypadkowego wyboru z publikacji współczesnej rosyjskiej prasy (w tym również elektronicznych wersji periodyków) z lat 2000–2010. Wykorzystano następujące metody: opisową, analizy definicji słownikowych i analizy kontekstualnej. Sfrazeologizowane slogany reklamowe są produktywnym źródłem nowych frazeologizmów współczesnego języka rosyjskiego. Wchodzą do potocznego obiegu użytkowników języka i zaczynają być aktywnie wykorzystywane w różnych sytuacjach komunikacyjnych, podobnie jak inne stałe połączenia wyrazowe (paremie, aforyzmy, skrzydlate słowa).
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.173-181
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
  • Problematyka badania compositów w językoznawstwie słowiańskim: aspekt
           historyczny

    • Authors: Larysa Аzarova
      Pages: 183 - 201
      Abstract: Jednym z celów artykułu jest próba przeglądu informacji historycznych o compositach w słowiańskiej literaturze językoznawczej. Przedstawiono w nim również poglądy na temat specyfiki złożeń w zagranicznej literaturze slawistycznej. W opracowaniu skupiono się na analizie tego typu konstrukcji jako jednym z najbardziej produktywnych sposobów tworzenia słów w językach słowiańskich w aspekcie diachronicznym. Najważniejszymi metodami badawczymi zastosowanymi w niniejszej analizie są: metoda opisu lingwistycznego połączonego z obserwacją i systematyzacją faktów i zjawisk językowych oraz metody statystyczna, porównawcza i złożona. Na podstawie przeprowadzonego badania sformułowano następujące wnioski: 1. Łączenie słów jest jedną z najstarszych metod w słowotwórstwie, znaną od początków rozwoju rosyjskiego języka literackiego.2. Metody i techniki łączenia słów ulegają zmianom: stare modele są ulepszane i udoskonalane, natomiast przestarzałe zanikają, ustępując miejsca nowym. 3. Wśród nowych formacji funkcjonujących we współczesnych językach słowiańskich composita stanowią znaczącą warstwę słownictwa o wyraźnych wzorcach strukturalnych i semantycznych. 4. Spośród różnych metod stosowanych w słowotwórstwie języków słowiańskich szczególne miejsce zajmuje łączenie słów. 5. Badaniem compositów zajmowali się językoznawcy różnych krajów i epok, od starożytnych gramatyków indyjskich po zachodnioeuropejskich i rosyjskich. 6. Łączenie słów stanowi olbrzymi potencjał rozwoju języka narodowego, daje możliwość tworzenia nowych wyrazów, jest środkiem kreacji artystycznej i literackiej, jak również przyczynia się do wzbogacania słownictwa terminologicznego. 7. Tematyka łączenia słów i powstawania compositów stanowi obecnie wieloaspektowy i wielopłaszczyznowy obiekt badań. Zainteresowanie nią wynika z dawności, żywotności oraz rozpowszechnienia tej metody słowotwórczej, a także z jej rosnącej aktywności.
      PubDate: 2019-01-18
      DOI: 10.17951/ff.2018.36.2.183-201
      Issue No: Vol. 36, No. 2 (2019)
       
 
 
JournalTOCs
School of Mathematical and Computer Sciences
Heriot-Watt University
Edinburgh, EH14 4AS, UK
Email: journaltocs@hw.ac.uk
Tel: +00 44 (0)131 4513762
Fax: +00 44 (0)131 4513327
 
Home (Search)
Subjects A-Z
Publishers A-Z
Customise
APIs
Your IP address: 3.84.139.101
 
About JournalTOCs
API
Help
News (blog, publications)
JournalTOCs on Twitter   JournalTOCs on Facebook

JournalTOCs © 2009-